Even voorstellen:
Dit is Erik Wong, een van de oprichters van Warm Nest, die op 11 en 12 april neerstrijkt in Hornhuizen voor een speciale editie van Radio Wongema. Op zaterdag en zondag interviewt hij leuke en interessante makers in Galerie Gewaagd. Daar kan je gewoon bij zijn. En mocht je dan verhinderd zijn: je kunt de gesprekken later terugluisteren als podcast.
Zijn band met textiel? Hij is geen hardcore wever of breier, maar was als kind al ‘into’ textiel. Hij breide truien, borduurde en macrameede (ja, dat is een woord). Uiteindelijk kwam hij als verhalenverteller op de textielafdeling van de Rietveld Academie terecht: Dus voor hem valt bij Warm Nest alles op zijn plek!
Hoe is Warm Nest eigenlijk begonnen?
Het begon als een initiatief uit het dorp, Hornhuizen. Marrije, Aafke en Annie wilden graag iets textieligs organiseren en kwamen met die vraag bij Wongema. Toen hebben we met z’n vieren een festivalplan opgezet. De naam Warm Nest is door Marrije bedacht. Een vriendin van mij – Claudie de Cleen – heeft het logo getekend. Het idee is om de lokale liefde voor textiel te koppelen aan een veel groter netwerk van makers.
Dus zo is het begonnen, intussen bestaat Nestwarmte – waar textielliefde uit de regio een vaste plek heeft gekregen – en inmiddels zijn we toe aan de vierde editie van Warm Nest.
Wie ga je allemaal spreken?
Nou, ik heb tien mensen op het programma staan. Vijf op zaterdag, vijf op zondag. De nadruk ligt dit jaar op wol en linnen.
Zo is wolactivist Cynthia Hathaway van de WoolMarch er, maar ook Tineke van der Zweep van Wad’n Wolletje, die een waanzinnige spinnerij met oude machines uit Roemenië heeft. Er is een korte documentaire over haar gemaakt die bij ons in première gaat!
En dan linnen. We hebben Sanny de Zoete. Die weet echt ALLES over tafel-linnen: damast. Met haar heb ik twee gesprekken gepland, want iemand met zoveel kennis moet je de ruimte geven. Ik spreek haar op zaterdag én zondag.
En dan hebben we brei-fenomeen Loret Karman natuurlijk, die het hele weekend in de schuur met cursisten aan de slag is, en Anne Wine, die in de kerk exposeert. Zij maakt o.a. sculpturen van wol en gevonden materialen. Hard én zacht. Sinds kort werkt ze met wol die speciaal voor haar door Anna uit Hornhuizen is gesponnen.
Daphne van den Berg komt langs. Zij borduurt weergaloos mooie verhalen op oude wollen kledingstukken uit Staphorst. Eileen Blackmore schuift aan, zij is bezig met het terugbrengen van de vlasketen in Noord-Nederland: van vlaszaad tot linnen tafelkleed.
En dan praat ik ook nog met Thea Rolvers over het kwetsbare sociale weefsel en met Erik Slor over de bijzondere relatie tussen aardappels en denim. Phew… een vol programma dus.
Praten over dingen die je doet met je handen: hoe ga je wat de makers doen in het gesprek zichtbaar maken?
Tactiele radio maken is heel leuk. Je moet dan meer aandacht besteden aan het beschrijven van de dingen die op tafel liggen of door je handen gaan. We hebben dit al eerder gedaan, want we hebben Warm Nest Radio gemaakt bij de vorige editie. Toen ging het goed. Je kan prima praten over over tactiele dingen. Dus daar maak ik me eigenlijk geen zorgen over.
Hoe ziet zo’n gesprek eruit?
Ik maak meestal een soort drieluik van elk gesprek, er komen dus grofweg drie onderwerpen aan bod. Ik maak een script van tevoren. Soms loopt het heel anders, maar meestal kan ik daar wel zo’n beetje aan vasthouden.
En het spannendste vind ik Sanny, omdat ik niet zoveel van damast weet en me nog echt wil inlezen. Zij weet alles, maar ik als interviewer maak een podium voor haar verhalen.
Maar ik heb natuurlijk zin in al die gesprekken. En ik vind het ook leuk dat het bij Tally in de galerie is, omdat het daar stil en geconcentreerd is. Ook superleuk dat de gesprekken later terug te luisteren zijn.
Hoe is Warm Nest eigenlijk begonnen?
Het begon als een initiatief uit het dorp, Hornhuizen. Marrije, Aafke en Annie wilden graag iets textieligs organiseren en kwamen met die vraag bij Wongema. Toen hebben we met z’n vieren een festivalplan opgezet. De naam Warm Nest is door Marrije bedacht. Een vriendin van mij – Claudie de Cleen – heeft het logo getekend. Het idee is om de lokale liefde voor textiel te koppelen aan een veel groter netwerk van makers.
Dus zo is het begonnen, intussen bestaat Nestwarmte – waar textielliefde uit de regio een vaste plek heeft gekregen – en inmiddels zijn we toe aan de vierde editie van Warm Nest.
Wie ga je allemaal spreken?
Nou, ik heb tien mensen op het programma staan. Vijf op zaterdag, vijf op zondag. De nadruk ligt dit jaar op wol en linnen.
Zo is wolactivist Cynthia Hathaway van de WoolMarch er, maar ook Tineke van der Zweep van Wad’n Wolletje, die een waanzinnige spinnerij met oude machines uit Roemenië heeft. Er is een korte documentaire over haar gemaakt die bij ons in première gaat!
En dan linnen. We hebben Sanny de Zoete. Die weet echt ALLES over tafel-linnen: damast. Met haar heb ik twee gesprekken gepland, want iemand met zoveel kennis moet je de ruimte geven. Ik spreek haar op zaterdag én zondag.
En dan hebben we brei-fenomeen Loret Karman natuurlijk, die het hele weekend in de schuur met cursisten aan de slag is, en Anne Wine, die in de kerk exposeert. Zij maakt o.a. sculpturen van wol en gevonden materialen. Hard én zacht. Sinds kort werkt ze met wol die speciaal voor haar door Anna uit Hornhuizen is gesponnen.
Daphne van den Berg komt langs. Zij borduurt weergaloos mooie verhalen op oude wollen kledingstukken uit Staphorst. Eileen Blackmore schuift aan, zij is bezig met het terugbrengen van de vlasketen in Noord-Nederland: van vlaszaad tot linnen tafelkleed.
En dan praat ik ook nog met Thea Rolvers over het kwetsbare sociale weefsel en met Erik Slor over de bijzondere relatie tussen aardappels en denim. Phew… een vol programma dus.
Praten over dingen die je doet met je handen: hoe ga je wat de makers doen in het gesprek zichtbaar maken?
Tactiele radio maken is heel leuk. Je moet dan meer aandacht besteden aan het beschrijven van de dingen die op tafel liggen of door je handen gaan. We hebben dit al eerder gedaan, want we hebben Warm Nest Radio gemaakt bij de vorige editie. Toen ging het goed. Je kan prima praten over over tactiele dingen. Dus daar maak ik me eigenlijk geen zorgen over.
Hoe ziet zo’n gesprek eruit?
Ik maak meestal een soort drieluik van elk gesprek, er komen dus grofweg drie onderwerpen aan bod. Ik maak een script van tevoren. Soms loopt het heel anders, maar meestal kan ik daar wel zo’n beetje aan vasthouden.
En het spannendste vind ik Sanny, omdat ik niet zoveel van damast weet en me nog echt wil inlezen. Zij weet alles, maar ik als interviewer maak een podium voor haar verhalen.
Maar ik heb natuurlijk zin in al die gesprekken. En ik vind het ook leuk dat het bij Tally in de galerie is, omdat het daar stil en geconcentreerd is. Ook superleuk dat de gesprekken later terug te luisteren zijn.